ΑΥΧΕΝΙΚΗ ΠΕΤΑΛΕΚΤΟΜΗ

 

Η αυξημένη χρησιμοποίηση των πρόσθιων προσπελάσεων της αυχενικής μοίρας για την αντιμετώπιση εκφυλιστικών και τραυματικών καταστάσεων, έχουν περιορίσει σημαντικά την εφαρμογή της αυχενικής πεταλεκτομής. Πρακτικά, η μόνη ένδειξη αυτής της τεχνικής σήμερα είναι η διόρθωση της αυχενικής στένωσης πολλαπλών επιπέδων με διατήρηση της φυσιολογικής λορδωτικής διαμόρφωσης της ΣΣ.

Άλλες περιπτώσεις όπου η τεχνική δύναται να εφαρμοσθεί περιλαμβάνουν τις εξής:

  • Συνεχόμενη μορφή της οστεοποίησης του οπίσθιου επιμήκους συνδέσμου.
  • Ενδοσκληρίδια νεοπλάσματα ή αγγειακές δυσπλασίες.
  • Νόσοι οι οποίες επηρεάζουν την οπίσθια μοίρα του σπονδυλικού καναλιού, ειδικά στην αυχενοθωρακική συμβολή.
  • Η προσπέλαση αντενδείκνυται σε περιπτώσεις που υπάρχει εγκατεστημένη κυφωτική παραμόρφωση της ΣΣ.

Μειονεκτήματα της μεθόδου

  • Προκαλεί εκτεταμένη απονεύρωση των οπισθίων μυών.
  • Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει πρόσθια εντοπιζόμενη παθολογία.
  • Προκαλεί ή επιδεινώνει ήδη υπάρχουσα αστάθεια.

Περιγραφή της τεχνικής

     Ο ασθενής τοποθετείται σε πρηνή θέση με ελαφρά κάμψη του αυχένα.

     Ακολουθεί τομή δέρματος κατά την μέση γραμμή που φθάνει μέχρι την αυχενική περιτονία.

     Γίνεται διατομή της αυχενικής περιτονίας με την χρήση μονοπολικής διαθερμίας κατά την μέση γραμμή, και συγκεκριμένα εκατέρωθεν των ακανθωδών αποφύσεων.

     Ακολούθως διατέμνονται με την μονοπολική διαθερμία οι προσφύσεις των αυχενικών μυών στις ακανθώδεις αποφύσεις ( κατά την μέση γραμμή ) και αποκολλώνται με ειδικά εργαλεία από τις ακανθώδεις αποφύσεις.

     Γίνεται κάθε προσπάθεια να γίνονται όλοι οι χειρισμοί στην περιοχή της μέσης γραμμής που είναι σχετικά ανάγγεια, και να μην τραυματισθούν μυϊκές ομάδες που θα προκαλέσει απώλεια αίματος και θα δυσχεράνει τον χειρουργικό προσανατολισμό.

     Η έκταση της πλάγιας αποκόλλησης των μυϊκών ομάδων συνήθως σταματά στην αρχή των πλαγίων ογκωμάτων, ενώ αποκάλυψη όλων των πλαγίων ογκωμάτων είναι απαραίτητη μόνο στην περίπτωση που προγραμματίζεται η χρήση τεχνικών σπονδυλοδεσίας.

     Η αποκάλυψη των πετάλων πρέπει να γίνεται μόνο με υποπεριοστική αποκόλληση και όλοι οι μαλακοί ιστοί πρέπει να αφαιρούνται πλήρως πρωτού χρησιμοποιηθεί φρέζα ( drill ) για την πεταλεκτομή.

     Αρχικά χρησιμοποιείται μια κόπτουσα φρέζα για να γίνει οστεοτομία του εξωτερικού φλοιώδους τμήματος και του σπογγώδους οστού του πετάλου, αφήνοντας ανέπαφο ένα λεπτό έσω στρώμα φλοιώδους οστού.

     Το υπολοιπόμενο πάχος του πετάλου μπορεί να κοπεί με μια μη κόπτουσα φρέζα.

     Σε όλη την διαδικασία έχουμε υπόψιν μας ότι ο υποκείμενος ωχρός σύνδεσμος μπορεί να είναι λεπτός ή και να λείπει σε μερικές περιπτώσεις, οπότε υπάρχει σχεδόν άμεση επαφή του πετάλου με την υποκείμενη μήνιγγα.

     Όταν το υπολειπόμενο πάχος του πετάλου είναι πολύ μικρό, δυο χειρουργικές λαβίδες χρησιμοποιούνται για να ανασηκώσουν τον ωχρό σύνδεσμό, που αποκολλάται όπου έχει συμφύσεις.

     Το υπολειπόμενο πέταλο και ο ωχρός σύνδεσμος διατέμνονται με ψαλίδι και ανάλογα με την ένδειξη πραγματοποιούμε συμπληρωματική τρηματεκτομή χωρίς ποτέ να αφαιρούμε πάνω από το 1/3 του συμπλέγματος των αρθρικών αποφύσεων, για την αποφυγή αστάθειας και ανάπτυξης κυφωτικής παραμόρφωσης.

Comments are closed.