ΕΓΧΥΣΕΙΣ ΑΝΑΝΤΗΣ – ΚΑΤΑΝΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ

Τυπικά, οι εγχύσεις των αρθρικών αποφύσεων εφαρμόζονται σαν τμήμα της διαδικασίας διερεύνησης της χρόνιας αυχεναλγίας και οσφυαλγίας. Όταν ένας ασθενής δεν έχει σαφώς αναγνωρίσιμη αιτία του πόνου του βάσει του απεικονιστικού ελέγχου και της κλινικής εξέτασης, πραγματοποιείται μια σειρά διαγνωστικών εγχύσεων στην ΣΣ.

Η έγχυση κορτικοστεροειδών και τοπικών αναισθητικών στις αρθρικές αποφύσεις είναι διαγνωστική και ενίοτε θεραπευτική παρέμβαση. Η επιτυχημένη τεχνική περιλαμβάνει την έγχυση άμεσα στο μεσάρθριο διάστημα και η ανακούφιση από τον πόνο που ακολουθεί επιβεβαιώνει την εμπλοκή των ανάντης και κατάντης αρθρικών αποφύσεων στην παθογένεση του τρόμου. Η προσθήκη στο εγχυόμενο μείγμα κορτικοστεροειδών προσφέρει μεγαλύτερης διάρκειας ύφεση του πόνου, με μακροχρόνια ανακούφιση ( πάνω από 6 μήνες ) να προσφέρεται στο 30 – 50% των αρρώστων.

Οι περισσότεροι ασθενείς στους οποίους εφαρμόζονται τέτοιες εγχύσεις παρουσιάζουν απεικονιστικά εκφυλιστική νόσο των αρθρικών αποφύσεων. Όμως, ακόμα και όταν οι αρθρικές αποφύσεις ακτινολογικά δεν παρουσιάζουν ευρήματα, οι εγχύσεις εξακολουθούν να ενδείκνυνται καθότι η θυλακίτιδα χωρίς απεικονιστικά ευρήματα μπορεί να προκαλεί πόνο στις αρθρώσεις, ιδιαίτερα σε νέους ασθενείς.

Ενίοτε, οι συνοβιακές κύστεις ( προσεκβολές του θυλάκου των αρθρικών αποφύσεων ) μπορούν να προκαλούν συμπτώματα μέσω στένωσης του νωτιαίου σωλήνα ή των μεσοσπονδυλίων τρημάτων, καθώς εντοπίζονται πλησίον των αρθρώσεων αυτών. Η έγχυση στεροειδών στην εμπλεκόμενη άρθρωση είναι αποτελεσματική στην ανακούφιση των συμπτωμάτων λόγω των συνοβιακών κύστεων , μόνο που μπορεί να χρειασθούν επανειλλημένες εγχύσεις.

Ο πόνος από τις ανάντης – κατάντης αρθρικές αποφύσεις στην αυχενική μοίρα δεν είναι το ίδιο εύκολο να αποδειχθεί , όσο εύκολο είναι στην οσφυϊκή μοίρα και μπορεί να εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, όπως:

 

Κεφαλαλγία ( νόσος των ανώτερων αρθρικών αποφύσεων προκαλεί ινιακή κεφαλαλγία) .

Σπασμός των αυχενικών μυών

Διάχυτη ή εντοπισμένη αυχεναλγία

Πως γίνεται η έγχυση;

  • Ο ασθενής τοποθετείται σε πρηνή θέση σε κρεββάτι με δυνατότητα για ακτινολογικό ή ακτινοσκοπικό έλεγχο.
  • Εφαρμόζεται τοπική αντισηψία και το δέρμα στην περιοχή εισόδου της βελόνας διηθείται με τοπικό αναισθητικό ( 1ml διαλύμματος ξυλοκαϊνης 1% ).
  • Η βελόνα προωθείται υπό ακτινοσκοπική καθοδήγηση με σημείο στόχο την μεσότητα της εν λόγω άρθρωσης.
  • Η σωστή θέση της βελόνας επιβεβαιώνεται με την έγχυση μικρής ποσότητας σκιαγραφικού και μετά εισάγεται 1ml μείγματος ξυλοκαϊνης και κορτιζόλης.
  • Μετά την έγχυση, ο ασθενής παρακολουθείται για 30 λεπτά και εξέρχεται.

 

 

Comments are closed.