ΕΠΙΛΗΨΙΑ

Τι είναι η επιληψία;

Είναι μια κατάσταση που οφείλεται σε αιφνίδια, επεισοδιακή, ταχεία και υπερβολική διέγερση που αφορά ένα σημαντικό αριθμό νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου. Εκδηλώνεται με συμπτώματα κινητικά, αισθητικά, ψυχικά, διαταραχής του καρδιακού ρυθμού και αναπνευστικής λειτουργίας, κατά την διάρκεια των οποίων μπορεί να υπάρχει ή όχι διαταραχή του επιπέδου συνείδησης (απώλεια αισθήσεων).

Ποια είναι τα αίτια τους;

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, και σε ποσοστό που αγγίζει το 70%, η αιτιολογία τους παραμένει άγνωστη ακόμα και μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου και με μαγνητική τομογραφία (κρυψιγενής επιληψία).

Όσον αφορά τις περιπτώσεις που ανακαλύπτεται υποκείμενο αίτιο, τα κυριότερα είναι τα ακόλουθα:

  • Αγγειακές παθήσεις 15%
  • Ογκοι εγκεφάλου 6%
  • Κατάχρηση αλκοόλ  6%
  • Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις 2%.
  • Λοιμώδεις-εκφυλιστικές-μεταβολικές-φλεγμονώδεις-συστηματικές παθήσεις 1%.

Πως γίνεται η διάγνωση της επιληψίας;

  • Ιστορικό του ασθενούς (περιγραφή της εικόνας της κρίσης)
  • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ)
  • Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου.
  • Σπινθηρογράφημα εκπομπής ποζιτρονίων (PET) με ραδιενεργό γλυκόζη.
  • SPECT ( Single photon emission computed tomography ).

Πως γίνεται η θεραπεία;

Η θεραπεία βασικά είναι φαρμακευτική και υπάρχουν πολλές ομάδες αποτελεσματικών φαρμάκων. Όμως ,στο 30 -40% των αρρώστων αυτών δεν μπορούν να ελεγχθούν οι κρίσεις με κανένα συνδυασμό αντιεπιληπτικών φαρμάκων σε καμία δόση ή οι παρενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής είναι πολύ σοβαρές. Γενικά ως ανθεκτική επιληψία ορίζεται εκείνη που ενώ αντιμετωπίζεται με τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό φαρμάκων στην μέγιστη επιτρεπόμενη δόση, δεν μπορεί να ελεγχθεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχει ένδειξη η χειρουργική επέμβαση.

Τι ισχύει για την χειρουργική της επιληψίας;

Στόχος της είναι να αφαιρέσει την επιληπτογόνο εστία χωρίς να προκαλέσουμε βλάβη σε παρακείμενα ζωτικά κέντρα του εγκεφάλου όπως της ομιλίας, της μνήμης, της κίνησης και της αισθητικότητας. Όσο πιο σαφώς αναγνωρίζεται στον απεικονιστικό έλεγχο το υπόστρωμα που ευθύνεται για την επιληψία, τόσο καλύτερα είναι τα μετεχειρητικά αποτελέσματα. Όταν η βλάβη εντοπίζεται στην περιοχή του εγκεφάλου που αντιστοιχεί στον κρόταφο, τα αποτελέσματα είναι καλύτερα από όταν εντοπίζεται στο μέτωπο. Σε περιπτώσεις όπου δεν διαπιστώνεται συγκεκριμένη επιληπτογόνος εστία ή δεν μπορεί να αφαιρεθεί επειδή κινδυνεύουν ζωτικά εγκεφαλικά κέντρα, εφαρμόζονται μέθοδοι που αποσκοπούν μόνο στον περιορισμό των κρίσεων ( π.χ εμφύτευση διεγέρτη του πνευμονογαστρικού).

 

Bιβλιογραφία

1)      Blum DE et al. Patient awareness of seizures. Neurology 1996 (47) 260 – 264.

2)      Chang et al. Epilepsy. N Eng J Med 2003 (349) 1257 – 1266.

3)      Kwan P. Early identification of refractory epilepsy N Eng J Med. 2000 (342) 314 – 319.

 

Comments are closed.