Κεντρικός Πόνος από Κάκωση του Νωτιαίου Μυελού

 

Αρχικές μελέτες είχαν δείξει ότι το 5 – 20% των ασθενών με μετατραυματική κάκωση του νωτιαίου μυελού ανέφεραν την παρουσία μακράς διάρκειας πόνου, ενώ νεότερες έρευνες που περιλαμβάνουν ασθενείς με πιο μακρά επιβίωση, ανεβάζουν το ποσοστό αυτό στο 25%. Οι ασθενείς αυτοί έχουν ένα μακροχρόνιο σύνδρομο πόνου που δυσχεραίνει την καθημερινότητά τους και την δυναμική της αποκατάστασής τους. Όπως ισχύει και με άλλα κεντρικά σύνδρομα πόνου, το άλγος αυτό δεν ανταποκρίνεται στις περισσότερες φαρμακευτικές και περιφερικές χειρουργικές παρεμβάσεις όπως η νευρόλυση και η ριζοτομή, ενώ και επεμβάσεις του τύπου της χορδοτομής έχουν αποτύχει. Όταν ο σοβαρός αυτός πόνος έχει διάρκεια που υπερβαίνει τους 6 μήνες, υπάρχει ένδειξη χειρουργικής παρέμβασης.

 

Πως εκδηλώνεται κλινικά;

 

Υπάρχουν δύο τύποι πόνου που παρατηρούνται σε παραπληγικούς ασθενείς μετά από κάκωση του νωτιαίου μυελού: ένας είναι ένας διάχυτος πόνος, με καυσαλγικούς χαρακτήρες, που αφορά τα κάτω άκρα, την περιγεννητική και περιπρωκτική περιοχή. Αυτός ο τύπος πόνου δεν ανταποκρίνεται αξιόπιστα στην επέμβαση DREZ που θα συζητηθεί, με μελέτες να δείχνουν ανταπόκριση σε ποσοστό μόνο 20%. Ο δεύτερος τύπος πόνου έχει ριζιτική ή τμηματική κατανομή. Στην τμηματική του μορφή, υπάρχει μια περιοχή εν είδει ζώνης που εντοπίζεται ανατομικά πάνω ακριβώς από την περιοχή όπου παρατηρείται πλήρης απώλεια της αισθητικότητας. Ο  πόνος αυτός μπορεί να αφορά σημαντική έκταση του δέρματος και συχνά ο απλός ερεθισμός αυτής της περιοχής εντείνει τον πόνο, με τον ασθενή συχνά να είναι ενήμερος για αυτή την υπερευαίσθητη δερματική περιοχή. Αυτός ο πόνος ξεκινάει αμέσως μετά την κάκωση και έχει καυσαλγικό χαρακτήρα με συνοδά επεισόδια ηλεκτρικών εκφορτίσεων που αντανακλούν στα παράλυτα άκρα. Ο πόνος αυτός μπορεί να οφείλεται στον μετατραυματικό σχηματισμό σύριγγας στον νωτιαίο μυελό.

Οι ασθενείς που αναπτύσσουν μια μετατραυματική ενδομυελική κύστη χαρακτηρίζονται από μια καθυστερημένη έναρξη του πόνου, που μπορεί να παρατηρείται αρκετά χρόνια μετά το τραύμα. Ο πόνος με τμηματική κατανομή αφορά επίσης και τους τετραπληγικούς ασθενείς που αιτιώνται άλγος στο άνω άκρο.

Τι θεραπεία προτείνεται;

 

Τα σύνδρομα χρόνιου πόνου που οφείλονται σε τραυματισμό του κεντρικού νευρικού συστήματος ( π.χ εξελκυσμό του βραχιονίου πλέγματος και παραπληγία ) ήταν πάντοτε ανθεκτικά στην οποιαδήποτε φαρμακευτική και χειρουργική θεραπεία. Οι τύποι αυτοί του πόνου είναι γνωστοί ως κεντρικοί πόνοι, ή πόνοι λόγω διατομής των κεντρικών αισθητικών ινών ( deafferentiation pain ). H επέμβαση διατομής του σημείου εισόδου των οπισθίων (αισθητικών) ριζών στον νωτιαίο μυελό ( DREZ ) πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1976 για την αντιμετώπιση χρόνιου πόνου λόγω εξελκυσμού βραχιονίου πλέγματος. Θεωρείται ότι στα οπίσθια κέρατα του νωτιαίου μυελού υπάρχουν δεύτερης τάξης αισθητικοί νευρώνες οι οποίοι άγουν τα ερεθίσματα του πόνου κεντρομόλα προς τον μέσο εγκέφαλο, θάλαμο του εγκεφάλου και τελικά τον εγκεφαλικό φλοιό. Η κύρια αρχή η οποία διέπει αυτήν την επέμβαση είναι να καταστρέψει αυτούς τους νευρώνες που εντοπίζονται στο βάθος των οπισθίων κεράτων. Αυτό επιτυγχάνεται με την εισαγωγή ειδικών ηλεκτροδίων στην περιοχή και με την πρόκληση μιας βλάβης με την χρήση ραδιοσυχνοτήτων, για συγκεκριμένη ώρα και σε συγκεκριμένη θερμοκρασία ( 75 – 80 ° C, 15 – 20 sec ). Η έκταση της προκαλούμενης βλάβης είναι μικρή και διασφαλίζεται η ακεραιότητα της γειτονικής νευρικής οδού που είναι υπεύθυνη για την κίνηση.

 

Comments are closed.