ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ

Τι περιλαμβάνουν;

Οι λοιμώξεις της σπονδυλικής στήλης αποτελούν μια ομάδα παθήσεων που προκύπτουν από την μεταφορά ενός μικροβίου στην περιοχή συνήθως μέσω του αίματος από μια εστία που υπάρχει αλλού στο σώμα ( π.χ ουρολοίμωξη) ή από κάποιον γειτονικό ιστό που φέρει το μικρόβιο. Μπορεί να αφορά μόνο το μεσοσπονδύλιο δίσκο (δισκίτιδα), το σώμα του σπονδύλου (σπονδυλίτιδα) ή και τα δύο (σπονδυλοδισκίτιδα). Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί πύο στον χώρο έξω από τις μήνιγγες που περιβάλλουν τον μυελό (επισκληρίδιο απόστημα).

 

Πως εκδηλώνεται κλινικά;

Η διάγνωση μιας τέτοιας λοίμωξης μπορεί εύκολα να παραληφθεί στην αρχική φάση της νόσου εκτός αν υπάρχει σημαντικός βαθμός κλινικής υποψίας. Ο ασθενής μπορεί να αιτιάται μεμονωμένη οσφυαλγία που επιδεινώνεται μετά από έντονη σωματική καταπόνηση ή ελάχιστο τραύμα στην περιοχή. Μπορεί να συνυπάρχει πυρετός, ως εκδήλωση της υποκείμενης λοίμωξης.

Ειδικά, η σειρά με την οποία εμφανίζονται τα συμπτώματα ενός επισκληριδίου αποστήματος είναι η εξής:

 

  • Οσφυαλγία.
  • Ριζιτικός πόνος κάτω άκρων.
  • Αδυναμία κάτω άκρων.
  • Παράλυση.

Στην πράξη όμως μια τέτοια ευδιάκριτη κλινική εξέλιξη δεν συνηθίζεται και η συμπτωματολογία μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό καταστάσεων. Υπάρχουν δε άτυπες κλινικές εκδηλώσεις που διαχωρίζουν τον πόνο που συνοδεύει μια λοίμωξη από τον πόνο λόγω εκφυλιστικής νόσου, όπως:

  • Ριζιτικός πόνος στην θωρακική περιοχή.
  • Εντοπισμένος πόνος στην μέση γραμμή της ανώτερης οσφυικής ή της θωρακικής περιοχής που επιδεινώνεται χαρακτηριστικά κατά την νυχτερινή κατάκλιση.

Κλινικά διαπιστώνονται τα εξής:

  • Ευαισθησία στην επίκρουση της μοίρας της ΣΣ που πάσχει.
  • Σε προχωρημένες καταστάσεις πιθανώς να αναπτύσσεται ύβος στην περιοχή.
  • Λόγω πίεσης επί του υποκείμενου νωτιαίου μυελού, μπορεί να αναπτυχθούν συμπτώματα από μη πλήρη νευρολογικό έλεγχο της κύστης και του εντέρου.

 

Πως γίνεται η διάγνωση;

  • Ο εργαστηριακός – αιματολογικός έλεγχος μπορεί να δώσει έμμεσες πληροφορίες για την παρουσία λοίμωξης αλλά δεν δίνει πάντα στοιχεία ούτε εντοπίζει την περιοχή του προβλήματος.
  • Η εξέταση εκλογής είναι η μαγνητική τομογραφία της ΣΣ με χρήση σκιαγραφικού που απεικονίζει την εντόπιση και την έκταση της νόσου.

Τι θεραπείες υπάρχουν;

Απαιτείται μακροχρόνια (για εβδομάδες) νοσηλεία για χορήγηση ειδικής ενδοφλέβιας αντιβίωσης. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου αυτό δεν αρκεί και υπάρχει ένδειξη και για χειρουργική θεραπεία, η οποία καθορίζεται από:

  • Την παρουσία νευρολογικών εκδηλώσεων (π.χ επισκληρίδιο απόστημα).
  • Το επίπεδο της σπονδυλικής στήλης όπου διαπιστώνεται η λοίμωξη.
  • Το βαθμό επηρεασμού του σπονδυλικού σώματος.

Το είδος της επέμβασης που θα εφαρμοσθεί ποικίλλει από απλή αφαίρεση οστικών στοιχείων και καθαρισμό του πύου μέχρι αφαίρεση των προσβεβλημένων σωμάτων των σπονδύλων και χρήση συστήματος σπονδυλοδεσίας για στήριξη της ΣΣ.

 

Βιβλιογραφία.

Butler JS, Shelly MJ, Timlin M, et al: Nontuberculous pyogenic spinal infection in adults. A 12-year experience from a tertiary referral center. Spine  2006; 31:2695-2700.

Govender S: Spinal infections. J Bone Joint Surg Br  2005; 87:1454-1458.

Hadjipavlou AG, Mader J, Necessary JT, et al: Hematogenous pyogenic spinal infections and their surgical management. Spine  2000; 25:1668-1679.

 

 

Comments are closed.