ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ SCHEUERMAN (ΝΕΑΝΙΚΗ ΚΥΦΩΣΗ )

Τι είναι η νόσος Scheuerman;

Είναι μια ανώμαλη, οξύαιχμη και δομική κυφωτική διαμόρφωση της ΣΣ που αναπτύσσεται στην ηλικία της εφηβείας και οφείλεται στην παθολογική (σχήματος σφήνας ) διαμόρφωση του σώματος ενός ή περισσοτέρων σπονδύλων. Η κληρονομική προδιάθεση είναι σημαντικός παράγοντας για την εκδήλωση της νόσου, και θεωρείται ότι μπορεί να μεταβιβάζεται κληρονομικά. Τα χαρακτηριστικότερα ευρήματα των εμπλεκομένων στην νόσο σπονδύλων είναι τα εξής :

  • Σφηνοειδής διαμόρφωση των σπονδυλικών σωμάτων με αυξημένη προσθιοπίσθια διάμετρο αυτών.
  • Ανώμαλο σχήμα και στένωση των μεσοσπονδυλίων διαστημάτων.
  • Κύφωση ή απώλεια της φυσιολογικής λόρδωσης.
  • Παρουσία όζων του Schmorl.
  • Στις ηπιότερες ή εντοπισμένες μορφές της νόσου μπορεί να μην υπάρχει καμία παραμόρφωση.
  • Μπορεί να επηρεασθούν όλα τα τμήματα της ΣΣ.
  • Η νόσος μπορεί να προσβάλλει, με διαφορετικό βαθμό βαρύτητας εκδηλώσεων, το 20 – 30% του πληθυσμού και εκδηλώνεται με την ίδια συχνότητα και στα δύο φύλα.
  • Η οσφυαλγία δεν είναι ιδιαίτερα συχνή σε εφήβους που αντιμετωπίζονται έγκαιρα (15%), αλλά μπορεί να αφορά το 50% των ασθενών που έχουν περάσει στην φάση της σκελετικής ωρίμανσης.

Πως γίνεται η θεραπεία;

Συντηρητική θεραπεία

  • Εξαιτίας της ποικιλομορφίας της κλινικής εικόνας των ασθενών αυτών, μια καλή αντικειμενική εξέταση είναι απαραίτητη για να εντοπίσουμε τα προβλήματα τα οποία αφορούν τον συγκεκριμένο ασθενή. Σημαντική βελτίωση της κύφωσης μπορεί να επιτευχθεί με εφαρμογή μόνο προγράμματος ασκήσεων, αν και η επιτυχημένη συντηρητική αντιμετώπιση της κύφωσης είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο σε ασθενείς που δεν έχουν ολοκληρώσει την σκελετική τους ωρίμανση.
  • Σε σοβαρότερες μορφές κύφωσης ( όταν η παραμόρφωση υπερβαίνει τους 40° ), συνήθως προτείνεται η εφαρμογή κηδεμόνα. Ο κηδεμόνας συνιστάται να χρησιμοποιείται 16 – 22 ώρες την ημέρα, για διάστημα τουλάχιστον 1 – 2 χρόνια. Όταν επιτευχθεί μείωση της κυφωτικής παραμόρφωσης < 40° , αρχίζει η διαδικασία αφαίρεσης του κηδεμόνα ενώ αν διαπιστωθεί απώλεια της διόρθωσης, ο κηδεμόνας συνεχίζει να εφαρμόζεται. Η εφαρμογή του κηδεμόνα συνδυάζεται με πρόγραμμα φυσιοθεραπείας.

 Χειρουργική θεραπεία

Οι ενδείξεις χειρουργικής θεραπείας είναι οι ακόλουθες:

  • Ασθενής με σοβαρή δομική κυφωτική παραμόρφωση που έχεο ολοκληρώσει την σκελετική του ωρίμανση και δεν ανταποκρίνεται στο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας .
  • Σοβαρός πόνος που καθιστά τον ασθενή δυσλειτουργικό.
  • Παρουσία νευρολογικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με την κύφωση.
  • Η επέμβαση γίνεται με συνδυασμό πρόσθιας και οπίσθιας προσπέλασης, σε δύο διαφορετικούς (κοντινούς) χειρουργικούς χρόνους.

Τι πρέπει να θυμάμαι για την νόσο;

  • Αν και η νόσος εντοπίζεται κυρίως στην θωρακική μοίρα της ΣΣ, μπορεί να εντοπίζεται σε οποιοδήποτε τμήμα της με σπανιότερη εντόπιση την αυχενική μοίρα.
  • Τα δύο φύλα επηρεάζονται εξίσου.
  • Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα ότι η έντονη φυσική δραστηριότητα κατά την διάρκεια της εφηβείας είναι παράγοντας που συνεισφέρει στην παθογένεση της νόσου.
  • Δεν είναι σπάνια νόσος, καθότι εμφανίζεται σε ποσοστό 20 -30 % του γενικού πληθυσμού, με διαφορετική βαρύτητα κατά περίπτωση.
  • Η εφαρμογή προγράμματος κινησιοθεραπείας μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση ήπιων και πιο μεγάλης βαρύτητας περιστατικών.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Comments are closed.