ΟΣΦΥΙΚΗ ΣΤΕΝΩΣΗ

Τι είναι η οσφυική στένωση;

Είναι η κατάσταση εκείνη η οποία προκύπτει όταν η διάμετρος του νωτιαίου σωλήνα δια του οποίου διέρχονται οι οσφυϊκές και οι ιερές νευρικές ρίζες περιορίζεται σημαντικά με αποτέλεσμα να περιορίζεται η αιμάτωσή τους και να προκαλούνται διάφορα νευρολογικά επακόλουθα.

Ποια είναι τα συμπτώματά της;

Υπάρχουν ασθενείς με συγγενή οσφυϊκή στένωση οι οποίοι καθίστανται συμπτωματικοί νωρίς σχετικά, κατά την Τρίτη έως Πέμπτη συνήθως δεκαετία της ζωής τους, ενώ οι ασθενείς με επίκτητη μορφή στένωσης τυπικά παρουσιάζουν συμπτώματα αργότερα , μεταξύ έκτης και έβδομης δεκαετίας. Η επίκτητη μορφή είναι εκδήλωση της χρόνιας εκφυλιστικής νόσου της ΣΣ που περιλαμβάνει υπερτροφία των ωχρών συνδέσμων, την δημιουργία οστεοφύτων λόγω της αστάθειας των μεσοσπονδυλίων διαρθρώσεων και την εκφυλιστική νόσο των μεσοσπονδυλίων δίσκων. Χαρακτηριστικό κλινικό εύρημα της νόσου είναι η νευρογενής διαλείπουσα χωλότητα, όπου χαρακτηριστικά ο ασθενής αιτιάται ότι μετά από βάδιση υπάρχει αιμωδία και κράμπα στην περιοχή των γαστροκνημιών αμφοτερόπλευρα, αίσθηση η οποία υποχωρεί μετά από ολιγόλεπτη ανάπαυση. Με την προοδευτική επιδείνωση της νόσου, η απόσταση η οποία διανύεται από τον ασθενή μέχρι να εγκατασταθεί η συμπτωματολογία γίνεται προοδευτικά μικρότερη. Συνεπώς, τα συνήθη συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν:

 

  • Αδυναμία κάτω άκρων
  • Αίσθημα νυγμών
  • Υπαισθησία
  • Ριζιτιδική συνδρομή (ευρήματα από πίεση κάποιας νωτιαίας ρίζας ) που μπορεί να είναι μονόπλευρα ή αμφοτερόπλευρα
  • Διαταραχές ούρησης παρατηρούνται σπάνια σε νέους ασθενείς ενώ είναι συχνότερες σε ηλικιωμένους

Πως γίνεται η διάγνωση;

Η αξονική τομογραφία και πολύ περισσότερο η μαγνητική τομογραφία συμβάλλει στην διάγνωση απεικονίζοντας την  στένωση του νωτιαίου σωλήνα και τα υπερτροφικά συνδεσμικά και οστικά στοιχεία που δίνουν στον νωτιαίο σωλήνα μια χαρακτηριστική εμφάνιση σαν << κομπολόι >>.Το ηλεκτρομυογράφημα κάτω άκρων, σε συνδυασμό με τον έλεγχο της κατάστασης των περιφερικών νεύρων ( αισθητική και κινητική ταχύτητα αγωγής ) δεν παρουσιάζουν συνήθως παθολογικά ευρήματα, γιατί το σύνδρομο δεν οφείλεται σε πίεση και δυσλειτουργία κάποιας νευρικής ρίζας αλλά σε στένωση του νωτιαίου σωλήνα.

Πως αντιμετωπίζεται;

Η θεραπεία βασίζεται μόνο στην χειρουργική αποσυμπίεση του νωτιαίου σάκκου με αφαίρεση όλων των υπερτροφικών στοιχείων που πιέζουν το νωτιαίο κανάλι. Επίσης συνήθως απαιτείται και σταθεροποίηση της ΣΣ (σπονδυλοδεσία) με χρήση ειδικών βιδών διότι η εμβιομηχανική της νόσου στηρίζεται στην αστάθεια της ΣΣ η οποία επιτείνεται με την αφαίρεση οστικών δομών για την αποσυμπίεση. Το σύνολο της επέμβασης μπορεί να γίνει με ανοιχτή επέμβαση και μεγάλη σχετικά τομή, ή με ενδοσκοπική επέμβαση που είναι μια σύγχρονη, ελάχιστα παρεμβατική τεχνική.

Βιβλιογραφία.

Jonsson B, Stromqvist B: Symptoms and signs in degeneration of the lumbar spine. A prospective, consecutive study of 300 operated patients. J Bone Joint Surg Br  1993; 75:381-385.

Aydogan M, Ozturk C, Mirzanli C, et al: Treatment approach in tandem (concurrent) cervical and lumbar spinal stenosis. Acta Orthop Belg  2007; 73:234-237.

Epstein NE, Epstein JA, Carras R, et al: Degenerative spondylolisthesis with an intact neural arch: a review of 60 cases with an analysis of clinical findings and the development of surgical management. Neurosurgery  1983; 13:555-561.

 

Γράφτηκε από

Comments are closed.