ΠΡΟΣΘΙΑ ΑΥΧΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΠΕΛΑΣΗ

Ποιες είναι οι ενδείξεις της τεχνικής;

Εκφυλιστική νόσος του μεσοσπονδυλίου δίσκου

Αυχενική στένωση

Τραυματισμός και μετατραυματική αστάθεια – παραμόρφωση

Νεοπλασία

Λοιμώξεις

 

 Χειρουργική τεχνική

Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια θέση, το κεφάλι τοποθετείται σε ουδέτερη θέση και σε ελαφρά υπερέκταση υπό συνεχή ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο για την αποφυγή κάκωσης του νωτιαίου μυελού.

  • Το επίπεδο της τομής του δέρματος καθορίζεται από την υποκείμενη παθολογία η οποία εντοπίζεται διεγχειρητικά υπό ακτινολογικό έλεγχο. Η τομή δέρματος είναι συνήθως οριζόντια, κατά μήκος μιας δερματικής πτυχής του τραχήλου για αισθητικούς λόγους, και αρκεί για να αποκαλυφθούν τρεις μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και τέσσερα σπονδυλικά σώματα. Αρχίζει κοντά στην μέση γραμμή και φθάνει το πρόσθιο χείλος του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός, στην πλειονότητα δε των αρρώστων γίνεται από την δεξιά πλευρά.
  • Ακολουθεί διατομή του μυώδους πλατύσματος και αναγνώριση του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός και κάτωθεν αυτού της καρωτίδας επί τα εκτός, και της τραχείας και του οισοφάγου επί τα εντός (μεταξύ των δύο τελευταίων δομών πορεύεται ένα μικρό νεύρο που ονομάζεται παλίνδρομο λαρυγγικό και ο τραυματισμός του προκαλεί βράγχος φωνής ).
  • Ακολουθεί αποκόλληση των εν τω βάθει μαλακών μορίων ενώ παραμένουν προστατευμένα η καρωτίδα, η τραχεία και ο οισοφάγος και αναγνωρίζεται η προσπονδυλική περιτονία η οποία διατέμνεται.
  • Ψηλαφώνται τα σώματα των σπονδύλων, αποκολλώνται αμφοτερόπλευρα οι επιμήκεις τραχηλικοί μύες που είναι προσπεφυμένοι στα σώματα των σπονδύλων και αναγνωρίζεται η μέση γραμμή.
  • Τοποθετούμε ένα ακτινοσκιερό σώμα στον μεσοσπονδύλιο δίσκο ο οποίος αποκαλύπτεται και λαμβάνονται ακτινογραφίες προκειμένου να βεβαιωθούμε ότι ο εν λόγω δίσκος αντιστοιχεί στην υποκείμενη παθολογία.
  • Τοποθετείται σύστημα αυτόματων αγκίστρων για την συγκράτηση των μαλακών μορίων και στα σπονδυλικά σώματα που οριοθετούν τον εν λόγω μεσοσπονδύλιο δίσκο βιδώνονται βίδες με στέλεχος στο οποίο προσαρμόζεται ένα αυτόματο σύστημα διαστολής για καλύτερη διάνοιξη του εν λόγω μεσοσπονδυλίου διαστήματος ( διαστολέας τύπου Caspar ).
  • Στο σημείο αυτό αρχίζουμε να χρησιμοποιούμε το μικροσκόπιο και τα επόμενα βήματα εξαρτώνται από την υποκείμενη παθολογία.

Δισκεκτομή

  • Αρχικά διατέμνεται με αιχμηρό νυστέρι ο ινώδης δακτύλιος του δίσκου και αρχίζει η αφαίρεση του δισκικού υλικού με ειδικές δισκολαβίδες, ξέστρα και φρέζες, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις αυχενικής σπονδύλωσης με έντονες εκφυλιστικές οστικές αλλοιώσεις.
    • Ο οπίσθιος επιμήκης σύνδεσμος αναγνωρίζεται και διατέμνεται με στόχο την πλήρη αφαίρεση των οστεοφύτων και όλων των υπολειμμάτων του μεσοσπονδυλίου δίσκου. Η πλήρης εξαίρεση αυτών των δομών δεν εξασφαλίζεται χωρίς την άμεση ορατότητα της σκληράς μήνιγγας που βρίσκεται κάτω από αυτόν τον σύνδεσμο, στο ύψος του οπισθίου ορίου του σπονδυλικού σώματος.
    • Η αποσυμπίεση θεωρείται επαρκής όταν ένα ειδικό εργαλείο προωθείται με ευχέρεια στην περιοχή των μεσοσπονδυλίων τρημάτων.
    • Στην περιοχή της δισκεκτομής τοποθετείται ειδικό υλικό σχήματος σφήνας προς αντικατάσταση του αφαιρεθέντος δίσκου το οποίο πληρούται με οστικά μοσχεύματα διαφόρων τύπων για να επιτευχθεί σπονδυλοδεσία. Το σχήμα και οι διαστάσεις του συνθετικού υποκατάστου που εφαρμόζεται αποσκοπεί στην διατήρηση της φυσιολογικής αυχενικής λόρδωσης, που διευκολύνει τα μεσοσπονδύλια τρήματα να παραμείνουν ανοιχτά
    • Σωματεκτομή

Οι ενδείξεις για την πραγματοποίησή της σε περιστατικά αυχενικής στένωσης είναι η αδυναμία της δισκεκτομής να αποσυμπιέσει επαρκώς τον νωτιαίο σάκο, όπως στις εξής περιπτώσεις:

  • Τα πιεστικά φαινόμενα επεκτείνονται πέραν του ορίου του μεσοσπονδυλίου δίσκου.
  • Υπάρχει περιορισμός της διαμέτρου του νωτιαίου καναλιού στην μεσότητα του σπονδυλικού σώματος.
  • Η επέμβαση περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια:
    • Πραγματοποίηση δισκεκτομής πάνω και κάτω από το σπονδυλικό σώμα που πρόκειται να αφαιρεθεί.
    • Ακολουθεί σταδιακή αφαίρεση του σώματος του σπονδύλου μέχρι το επίπεδο του οπισθίου φλοιού του σπονδυλικού σώματος.
    • Ο υπολειπόμενος φλοιός μπορεί να αφαιρεθεί με ειδικό ξέστρο και ακολουθεί αφαίρεση του οπισθίου συνδέσμου.
    • Η σωματεκτομή δεν πρέπει να επεκταθεί πολύ πλάγια σε σχέση με την μέση γραμμή γιατί υπάρχει κίνδυνος τρώσης των σπονδυλικών αρτηριών.
    • Διάφορα υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση του δημιουργηθέντος κενού, κυρίως δειτεινόμενοι κλωβοί τιτανίου οι οποίοι πληρούνται συνήθως με αλλομόσχευμα ( όχι αυτόλογο μόσχευμα ).
    • Συστήματα σταθεροποίησης με χρήση πλακών – βιδών.

      Η χρήση των οστικών μοσχευμάτων είναι εκείνη η οποία μακροπρόθεσμα επιφέρει την σταθεροποίηση στην περιοχή, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της σπονδυλοδεσίας ( fusion ). Μέχρι όμως να επιτευχθεί η μεσοσπονύλια σπονδυλοδεσία, απαιτείται η υποστήριξη της αυχενικής μοίρας για να προσφερθεί άμεση στήριξη αυτής, να αποφευχθούν οι μετακινήσεις των τοποθετηθέντων υλικών και να προσφερθεί ένα περιβάλλον εμβιομηχανικής σταθερότητας ( αλλά όχι απόλυτης ακαμψίας ), ώστε οι συνθήκες για την αρθρόδεση να είναι ευνοϊκές.  Έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί διάφορα συστήματα σταθεροποίησης, το κοινό όμως χαρακτηριστικό των συστημάτων που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι η χρήση μιας πλάκας τιτανίου που εφαρμόζει ακριβώς στην καμπυλότητα των αυχενικών σωμάτων που εμπλέκονται στην σπονδυλοδεσία η οποία σταθεροποιείται στα σπονδυλικά σώματα με την χρήση βιδών που τοποθετούνται από την πρόσθια επιφάνεια των εν λόγω σωμάτων, διαπερνούν τον πρόσθιο φλοιό και καταλήγουν στην σπογγώδη ουσία του σώματος του σπονδύλου ( παλαιότερα συστήματα απαιτούσαν την διακόρευση από το σπείραμα των βιδών του οπισθίου φλοιού των σωμάτων, που ήταν επικίνδυνο να προκαλέσει τραυματισμό του υποκείμενου νωτιαίου μυελού ). Η όλη τοποθέτηση των βιδών γίνεται με ακτινολογική καθοδήγηση και έχει σημασία η πλάκα να τοποθετείται στην μέση γραμμή των σπονδύλων.

Comments are closed.