Ραγέντα Ανευρίσματα

Τι προκαλεί την ρήξη ενός ανευρύσματος εγκεφάλου;

Όταν η αύξηση του μεγέθους του ανευρύσματος φθάσει σε ένα σημείο όπου το τοίχωμα του αγγείου γίνεται πολύ λεπτό, το ανεύρυσμα ρύγνηται και αιμορραγεί στον χώρο που περιβάλλει τον εγκέφαλο. Το γεγονός αυτό καλείται αυτόματη υπαραχνοειδής αιμορραγία και απαιτεί άμεση και εντατική ιατρική αντιμετώπιση.

Μετά το πρώτο αιμορραγικό επεισόδιο, περίπου το 46% των ασθενών πεθαίνουν. Αν το ραγέν ανεύρυσμα δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα και επαναιμορραγήσει, περίπου το 80% των ασθενών θα καταλήξουν.

ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΥΠΑΡΑΧΝΟΕΙΔΗΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ

Μια αδρή ταξινόμηση των ανευρυσμάτων είναι σε ασυμπτωματικά και συμπτωματικά, με τα συμπτώματα που προκαλεί το ανεύρυσμα να σχετίζονται με την περιοχή που εντοπίζεται στον εγκέφαλο. Η πιο συχνή αρχική  κλινική εκδήλωση ενός ανευρύσματος είναι με εικόνα αυτόματης υπαραχνοειδούς αιμορραγίας ( SAH ). Aυτή ορίζεται ως αιμορραγία στον υπαραχνοειδή χώρο που εντοπίζεται μεταξύ του εγκεφάλου και των μεμβρανών που τον καλύπτουν. Το ραγέν ανεύρυσμα εγκεφάλου είναι η πιο συχνή αιτία αυτόματης υπαραχνοειδούς αιμορραγίας η οποία αποτελεί μια πολύ επείγουσα παθολογική οντότητα και την αιτία σοβαρού αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου.

Ποια είναι η θεραπεία για τα ραγέντα ανευρύσματα;

Ανάλογα με το είδος του ανευρύσματος και την κατάσταση του ασθενούς μπορεί να εφαρμοσθούν οι ακόλουθες θεραπείες, μόνες ή σε συνδυασμό.

  • Μικροχειρουργική απομόνωση του ανευρύσματος από την κυκλοφορία με τοποθέτηση clip.
  • Eνδοαγγειακή απόφραξη του αυλού του ανευρύσματος με χρήση ηλεκτροαποσπώμενων σπειραμάτων (clips).
  • Aποκλεισμός από την κυκλοφορία της τροφοφόρου αρτηρίας του ανευρύσματος και παράκαμψη (bypass) του τμήματος αυτού με μόσχευμα (αρτηρία ή φλέβα ).

 

 

ΜΗ ΡΑΓΕΝΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΑ

Πότε ένα ανεύρυσμα θεωρείται μη ραγέν;

Ανατομικά το ανεύρυσμα αποτελεί μια προπίπτουσα, αδύναμη περιοχή στο τοίχωμα μιας αρτηρίας που οδηγεί σε παθολογική διάταση ή προβολή του αυλού του αγγείου (ballooning). Eξαιτίας αυτού του ευένδοτου σημείου του τοιχώματος, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της ρήξης. Συνεπώς ορίζουμε ως μη ραγέν το ανεύρυσμα αυτό που το τοίχωμά του παραμένει ακόμα ακέραιο.

Η φυσική ιστορία αυτών των ανευρυσμάτων μπορεί να είναι μία από τις εξής δύο:

 

  • Μπορεί να παραμένει ασυμπτωματικό μέχρι την στιγμή της ρήξης.
  • Ενίοτε μπορεί να υπάρχουν συμπτώματα που παρατηρούνται πριν την ρήξη εξαιτίας μια μεγάλης αύξησης του μεγέθους του που προηγείται της ρήξης.

 Ποια είναι τα συμπτώματα;

  • Κεφαλαλγία
  • Ναυτία
  • Πόνος στον οφθαλμικό βολβό.
  • Διαταραχές οπτικής οξύτητας.
  • Διπλωπία ή θόλωση της όρασης.
  • Επιληπτικές κρίσεις.

Πως γίνετε η διάγνωση;

Τα περισσότερα μη ραγέντα ανευρύσματα ανακαλύπτονται τυχαία κατά τον έλεγχο του εγκεφάλου με αξονική ή μαγνητική τομογραφία για άλλο λόγο. Σε ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό ανευρυσμάτων, συνιστάται ο προληπτικός απεικονιστικός έλεγχος με σκοπό την ανακάλυψη τυχόν υπαρχόντων ανευρυσμάτων.

Πολλά ανευρύσματα αυτής της κατηγορίας εκδηλώνονται κλινικά λόγω νευρολογικών σημείων που σχετίζονται με το μέγεθος του ανευρύσματος, όπως για παράδειγμα από την πρόκληση πιεστικών φαινομένων σε κάποιο εγκεφαλικό νεύρο. Ποικίλα συμπτώματα που συνολικά αποδίδονται στην πιεστική επίδραση (mass effect) του όγκου των ανευρυσμάτων, προκύπτουν από την πίεση νευρικών γειτονικών δομών και αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο.

Οι ίδιες θεραπευτικές επιλογές που ισχύουν για τα ραγέντα ανευρύσματα, ισχύουν και για τα μη ραγέντα. Η θεραπευτική αγωγή που θα ακολουθηθεί καθορίζεται από τα εξής:

  • Ιατρικό ιστορικό, γενική κατάσταση του αρρώστου, ηλικία.
  • Μέγεθος της βλάβης.
  • Σημεία – συμπτώματα.
  • Προβλεπόμενη φυσική (χωρίς παρέμβαση ) πορεία της νόσου.
  • Προσωπική επιλογή του αρρώστου.

 

Βιβλιογραφία.

1)     Boussel et al. Aneyrysm growth occurs at region of low wall shear stress. Stroke 2008 (39) 2997.

2)     Krex D. Genesis of cerebral aneurysms. An update. Acta Neurochir 2001 (143) 429.

3)     Fergusen S et al. Predictors of cerebral infarction in patients with aneurismal subarachnoid hemorrhage. Neurosurgery 2007 (60) 658 – 667.

 

Γράφτηκε από

Comments are closed.