ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΙΟΕΙΔΟΥΣ ΜΥΟΣ

To σύνδρομο αυτό από πολλούς θεωρείται ότι αποτελεί μια σπάνια κατάσταση, που προκύπτει λόγω μιας ανατομικής ανωμαλίας ή παραλλαγής. Η ανωμαλία δημιουργείται όταν το κνημιαίο και το κοινό περονιαίο νεύρο εξορμώνται χωριστά ενώ το οπίσθιο μηριαίο δερματικό νεύρο ( το έλασσον ισχιακό νεύρο ) ξεκινά από τα οπίσθια τμήματα των Ι1 και Ι2 νευρικών ριζών και τα πρόσθια τμήματα των Ι2 και Ι3 ριζών , σε δύο χωριστά τμήματα. Το οπίσθιο τμήμα του νεύρου περνά δια μέσω του απιοειδούς μυός μαζί με το κοινό περονιαίο νεύρο και υποδιαιρείται για τα σχηματίσει το γλουτιαίο και το έξω δερματικό μηριαίο νεύρο που νευρώνουν  την δερματική περιοχή που καλύπτει την κατώτερη και έξω μοίρα του μείζονος γλουτιαίου μυός και την οπίσθια και έσω μοίρα του μηρού και του ιγνυακού βόθρου αντίστοιχα.

 

Εάν ο απιοειδής μυς παραμένει συνέχεια ( τονικά ) βραχυσμένος, λόγω μιας λόγω στάσης έξω στροφής του ισχίου, όπως κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, έντονες προσπάθειες να στρέψουμε προς τα μέσα το ισχίο, μπορεί να οδηγήσει σε πίεση του οπίσθιου μηριαίου δερματικού και του κοινού περονιαίου νεύρου. Εφόσον αυτό συμβεί, εκδηλώνεται άμεσα ένα επώδυνο σύνδρομο που σε ορισμένα σημεία προσομοιάζει την κατανομή του πόνου και την μυική αδυναμία που παρουσιάζεται στην κλασσική ισχιαλγία ( πίεση του ισχιακού νεύρου από το ύψος του Ο4 έως τον Ι1 σπόνδυλο ).

 

Πως εκδηλώνεται;

 

Ο ασθενής παρουσιάζει ένα εν τω βάθει και έντονο πόνο στην οσφυοϊερά περιοχή με επιπρόσθετη ακτινοβολία του πόνου που ακολουθεί την κατανομή του γλουτιαίου και έξω δερματικού νεύρου κατά μήκος της κατώτερης και έξω μοίρας του μείζονος γλουτιαίου και στην οπίσθια και έσω επιφάνεια του μηρού και του ιγνυακού βόθρου. Μπορεί να υπάρχουν στοιχεία φλεγμονής των μαλακών ιστών και οιδήματος αυτών ύπερθεν του απιοειδούς μυός. Ο ασθενής μπορεί να αναφέρει αδυναμία των μυών της γαστροκνημίας που νευρώνονται από το κοινό περονιαίο νεύρο και εάν η κατάσταση παραμείνει για αρκετές ημέρες, δημιουργούνται σημεία που η διέγερσή τους εκλύει πόνο και εντοπίζονται στον μέσο και στον ελάχιστο γλουτιαίο. Ο ασθενής χαρακτηριστικά δυσκολεύεται να καθίσει σε σκληρές επιφάνειες, να σταθεί και να περπατήσει.

 

Πως τίθεται η διάγνωση;

 

Ο ασθενής πρέπει να τοποθετηθεί σε καθιστή θέση και το πάσχον κάτω άκρο πρέπει ενεργητικά να στραφεί προς τα έσω όσο είναι δυνατόν.  Η κίνηση αυτή αναπαράγει και μεγεθύνει την ένταση του πόνου. Ο ασθενής επίσης είναι ευαίσθητος στην ψηλάφηση στο σημείο της πίεσης του νεύρου.

 

Πως γίνεται η θεραπεία;

 

  • Απαιτείται ηλεκτρικός ερεθισμός της φλεγμαίνουσας περιοχής ύπερθεν του απιοειδούς μυός μέχρις ότου διαπιστωθούν ορατές συστολές του μείζονος γλουτιαίου και των κατώτερων κοιλιακών μυών.
  • Οι μαλακοί ιστοί στην φλεγμαίνουσα περιοχή και γύρω από αυτήν υποβάλλονται σε χειρομαλάξεις για να περιορισθούν τυχόν υπάρχουσες συμφύσεις.
  • Χρησημοποίηση υψηλής συχνότητας υπερήχων στην περιοχή σε συνδυασμό με τοπική εφαρμογή ιβουπροφαίνης.
  • Εφαρμογή μηχανικών δονήσεων του απιοειδούς μυός.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

J.M. Rothstein, S.H. Roy, S.L. Wolf, The Rehabilitation Specialist’s Handbook, F.A. Davis Co., Philadelphia, Pa., 1991. p. 247

R.M. Szabo, Nerve Compression Syndromes: Diagnosis and Treatment, Slack, Inc., Thorofare, NJ, 1989. p. 267

L.P. Taylor, T. Hui, The Taylor Technique of Soft Tissue Management, Inflammation: Evaluation & Treatment, 2002. Pp. 331-334

 

 

Comments are closed.