PLIF

 

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

  • Τμηματική αστάθεια της οσφυϊκής μοίρας.
  • Εκφυλιστική νόσος μεσοσπονδυλίου δίσκου.
  • Θεραπεία υποτροπής κήλης οσφυϊκής μοίρας.
  • Συμπτωματική οσφυϊκή στένωση.
  • Σύνδρομο μετά από αστοχία επέμβασης στην οσφύ.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

  • Προσφέρει αποσυμπίεση της οσφυϊκής μοίρας με άριστη ορατότητα των νευρικών ριζών.
  • Αποκαθιστά το φυσιολογικό ύψος του αφαιρεθέντος μεσοσπονδυλίου δίσκου, γεγονός που αποτρέπει την μελλοντική καθίζηση του ύψους του μεσοσπονδυλίου διαστήματος και την πιθανή μελλοντική ανάπτυξη στένωσης στα πλάγια όρια του σπονδυλικού σωλήνα .
  • Επιτρέπει την ταυτόχρονη αποσυμπίεση των νευρικών δομών.
  • Το οστικό μόσχευμα που εφαρμόζεται στην περιοχή της δισκεκτομής έχει επαρκή αιματική τροφοδοσία και τοποθετείται και παραμένει υπό πίεση, στοιχείο που διευκολύνει την επίτευξη σταθερής αρθρόδεσης στο μέλλον. Η αυξημένη αρτηριακή αιμάτωση του μοσχεύματος βασίζεται στο ότι οι τελικές πλάκες του υπερκείμενου και του υποκείμενου σπονδύλου ( ζώνη μετάβασης μεταξύ του σπονδυλικού σώματος και του μεσοσπονδυλίου δίσκου ) αφαιρούνται και το σπογγώδες οστό του σπονδυλικού σώματος έρχεται σε επαφή με το μόσχευμα που τοποθετήθηκε στο μεσοσπονδύλιο διάστημα.
  • Προσφέρει δυναμική αποσυμπίεση των νευρικών δομών κρατώντας σε απόσταση τα παρακείμενα σπονδυλικά σώματα ενώ αργότερα δημιουργεί μια σταθερή αρθρόδεση μεταξύ αυτών, τα οποία μετατρέπονται σε μια ενιαία κινητική μονάδα.

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

  • Απαιτείται μια ευρεία, και δυνητικά αποσταθεροποιητική αποσυμπίεση των οπισθίων οστικών δομών.
  • Υπάρχει κίνδυνος οπίσθιας ( προς τον νωτιαίο σάκο ) μετατόπισης του μοσχεύματος.
  • Κίνδυνος πρόκλησης βλάβης από έλξη των νευρικών ριζών, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη περινευρικής ίνωσης και χρόνιας νευροπάθειας.

Έχει προταθεί η χρήση συστήματος σταθεροποίησης με διαυχενικές βίδες ( σε συνδυασμό με την τοποθέτηση PLIF ), ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει:

 

Διαταραχή της ακεραιότητας ( π.χ κάταγμα ) ή αφαίρεση των οπισθίων οστικών δομών σε πολλαπλά επίπεδα.

Όταν η επέμβαση επεκτείνεται σε πολλαπλά επίπεδα.

Η τεχνική των PLIF προσφέρει την τοποθέτηση ενός οστικού μοσχεύματος υπό πίεση και αυτό θεωρητικά οδηγεί σε μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχούς αρθρόδεσης, ποσοστά που μπορεί να αυξηθούν περαιτέρω με την προσθήκη μέσω της ίδιας επέμβασης, συστημάτων οπίσθιας σταθεροποίησης. Η παροχή άμεσα σταθερότητας στο εν λόγω τμήμα της σπονδυλικής στήλης λειτουργεί ως μια εσωτερική σταθεροποιητική δύναμη του χειρουργηθέντος κινητικού συμπλέγματος μέχρις ότου επιτευχθεί η σπονδυλοδεσία μέσω των μοσχευμάτων.

 

 

Επιπλέον, με την τοποθέτηση διαυχενικών βιδών πετυχαίνουμε τα κάτωθι:

 

v    Δυνατότητα ελέγχου και των τριών κολώνων ( πρόσθια, μέση , οπίσθια ) της σπονδυλικής στήλης μέσω της οπίσθιας προσπέλασης.

v    Δυνατότητα αποκατάστασης και διατήρησης της φυσιολογικής καμπυλότητας της σπονδυλικής στήλης στο οβελιαίο και στο στεφανιαίο επίπεδο.

v    Ελαχιστοποιείται η διάρκεια εφαρμογής και ο ρόλος των μετεγχειρητικών κηδεμόνων της σπονδυλικής στήλης.

 

Συνολικά, τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή τεχνικών σπονδυλοδεσίας περιλαμβάνουν τα κάτωθι:

 

  • Ανατομική ανάταξη τυχόν διαταραχών της διαμόρφωσης της ΣΣ.
  • Σταθερή εσωτερική οστεόσυνθεση.
  • Διατήρηση τοπικά της αιματικής παροχής.
  • Γρήγορη και ενεργητική κινητοποίηση.

 

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΕΧΝΙΚΗΣ

 

  • Ο ασθενής τοποθετείται διασωληνωμένος σε πρηνή θέση σε ειδικό χειρουργικό τραπέζι το οποίο επιτρέπει την λήψη ακτινογραφιών. Επίσης τοποθετείται πάνω σε ειδική συσκευή που επιτείνει την οσφυϊκή λόρδωση για να διευκολυνθεί η δισκεκτομή.
  • Πραγματοποιείται μέση τομή δέρματος και αποκόλληση των παρασπονδυλικών μυών στην περιοχή της παθολογίας για να αποκαλυφθούν οι περιοχές που μας ενδιαφέρουν.
  • Αφαιρούνται τα πέταλα και οι αρθρικές αποφύσεις και αναγνωρίζεται ο παθολογικός μεσοσπονδύλιος δίσκος και η εξερχόμενη ( από το μεσοσπονδύλιο τρήμα ) νευρική ρίζα που βρίσκεται κεφαλικά, και η εγκαρσίως φερόμενη κατώτερη νευρική ρίζα.
  • Ο νωτιαίος σάκος και οι εξερχόμενες νευρικές ρίζες απωθούνται ελαφρά προς την μέση γραμμή.
  • Ακολουθεί η αναγνώριση του οπίσθιου επιμήκους συνδέσμου και εκτελείται πλήρης δισκετομή.
  • Γίνεται αφαίρεση με απόξεση των χόνδρινων τελικών πλακών των σπονδυλικών σωμάτων που αφορίζουν τον δίσκο, γεγονός που παρέχει ευνοϊκό περιβάλλον για την μετέπειτα αρθρόδεση.
  • Επίσης, η αποκατάσταση του ύψους του ινώδους δακτυλίου μπορεί να γίνει με χρήση διαστολέων προοδευτικά αυξανόμενου μεγέθους, με αποτέλεσμα την άσκηση τάσης στον ινώδη δακτύλιο και πιεστικών δυνάμεων στο μόσχευμα, στοιχείο που ευνοεί την επίτευξη σταθερής σπονδυλοδεσίας. Συνεπώς το μόσχευμα πρέπει να τοποθετηθεί επακριβώς και να ενσφηνωθεί σταθερά μεταξύ των τελικών πλακών όταν το μεσοσπονδύλιο διάστημα έχει διασταλλεί κατά το δυνατόν. Η χρήση του μοσχεύματος με το μεγαλύτερο δυνατό ύψος προσφέρει εμβιομηχανική σταθερότητα.
  • Στο μεσοσπονδύλιο διάστημα τοποθετούνται ειδικοί κλωβοί που γεμίζονται με οστεοεπαγωγικά υλικά για την επίτευξη σπονδυλοδεσίας μεταξύ των εκατέρωθεν αποκαλυφθέντων τελικών πλακών.
  • Όταν τοποθετούνται μεσοσπονδύλια υλικά, απαιτείται προσεκτικός χειρισμός των τελικών πλακών οι οποίες αποτελούν τις δομές στις οποίες θα στηριχθούν αυτά τα υλικά ( δεν πρέπει να αφαιρούνται τελείως οι τελικές πλάκες ).
  • Τα περισσότερα συστήματα τοποθέτησης PLIF απαιτούν την συμπληρωματική εφαρμογή διαυχενικών βιδών που βοηθούν στην επίτευξη σταθεροποίησης και στην εφαρμογή διορθωτικών δυνάμεων επί της υποκείμενης παραμόρφωσης.
  • Οι βίδες αυτές τοποθετούνται και στις δύο πλευρές και συνδέονται ( σε κάθε πλευρά ) με ράβδους και στις όλη κατασκευή εφαρμόζονται διατμητικές δυνάμεις για να αποκατασταθεί η οσφυϊκή λόρδωση και να αποκατασταθεί το ύψος του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο χειρισμός αυτό αυξάνει παροδικά το ύψος του οπίσθιου μεσοσπονδυλίου διαστήματος, χειρισμός που βελτιώνει το πεδίο μας και αυξάνει την δυνατότητά μας να πραγματοποιήσουμε συμπληρωματική αποσυμπίεση και τοποθέτηση του μοσχεύματος. Για να αποφευχθεί η κυφωτική παραμόρφωση, πρέπει να εφαρμοσθούν επιμήκεις διατμητικές δυνάμεις.
  • Το φλοιώδες οστό των εγκάρσιων αποφύσεων που έχουν αποκαλυφθεί αφαιρείται και επ’ αυτών τοποθετούνται θρυμματισμένα οστικά μοσχεύματα για να επιτευχθεί και μια οπισθοπλάγια αρθρόδεση.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΔΙΑΥΧΕΝΙΚΩΝ ΒΙΔΩΝ

 

  • Τα οδηγά σημεία για την αναγνώριση του σημείου εισόδου των διαυχενικών βιδών ορίζονται από το σημείο συνάντησης δύο γραμμών: στο εγκάρσιο επίπεδο φέρεται μια γραμμή που περνά από την μεσότητα των εγκαρσίων αποφύσεων και στο οβελιαίο επίπεδο περνά από την άνω αρθρική απόφυση.
  • Το σημείο εισόδου για τον αυχένα του πρώτου ιερού σπονδύλου εντοπίζεται στο κάτω – έξω τμήμα της άνω αρθρικής απόφυσης του Ι1 σπονδύλου.
  • Η προώθηση της βίδας γίνεται με ακτινολογική καθοδήγηση και το επιθυμητό βάθος προώθησης της βίδας είναι το 70 – 80 % της διαμέτρου του σπονδυλικού σώματος.
  • Για να αποφευχθεί τρώση αγγειακών ή νευρικών δομών, οι βίδες δεν πρέπει να διαπεράσουν τον πρόσθιο φλοιό του σπονδυλικού σώματος.
  • Οι κεφαλές των βιδών της κάθε πλευράς συνδέονται με ράβδους και οι ράβδοι της κάθε πλευράς συνδέονται με ειδικές εγκάρσιες γέφυρες.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.

Comments are closed.